Αγαπητό ημερολόγιο,
προχτές Σάββατο πήγα από το εργοστάσιο του κύριου Αλέξανδρου για να αγοράω μία πίπα που είχα δει στο site του και μου άρεσε. Δεν την είχε αυτή και κοιτάζοντας κάτι άλλες χωρίς την υγροπαγίδα του βρήκα μια και του είπα "αυτήν θέλω". Μου την φέρνει λοιπόν και μου λέει αυτή είναι Α ποιότητα, παρόλο που εγώ έβλεπεα αρκετα μαύρα σημαδάκια από δω και από κει. Μου λέει την τιμή της από το γραφείο του (100 περίπου Ευρόπουλα) και εγώ έμεινα να το σκέφτομαι. Η πίπα μου άρεσε πολυ, τα σημαδάκια δεν με πείραζαν αλλά δεν μου άρεσε ο τρόπος που μου την μόστραρε. Στο site του γράφει καθαρά πως τα Α κομμάτια δεν έχουν σημάδια. Κάπου εκεί που την κοίταζα λοιπόν μου λέει πως έχει και Β κομμάτι με τα μισά λευτά. Μου το φέρνει, το κοιτάω και ενώ δεν είχε τα ίδια ωραία νερά μου φάνηκε σαν τίμια αγορά οπότε την αγοράζω χωρίς να την ψάξω όπως την πρώτη.
Πάω να φύγω και του λέω ξέρετε εγώ είχα έρθει για την τάδε. Α μου λέει αυτό είναι ιδιαίτερο κομμάτι και δεν νομίζω να έχω. Κάτσε να δω. Κοιτάει λοιπόν από δω κοιτάει από κει και βρίσκει μόνο με υγροπαγίδα. Συνήθως οι πίπες του με υγροπαγίδα είναι ακριβούτσικες και δεν είχα σκοπό να διαθέσω τόσα λεφτα αλλά ρωτάω καλού κακού πόσο έχει. Μου λέει 120 Ευρόπουλα αλλά για σένα 105. Τόσα είχα μαζί μου και φαντάστηκα πως μου έκανε την έκπτωση επειδή είχα πάρει και την προηγούμενη οπώτε του λέω "Την θέλω" Άλλωστε σκέφτομαι που ξέρεις αν και πότε θα ξαναβγάλει και ευκαιρία είναι να δοκιμάσουμε και την υγροοπαγίδα του. " Δεν θα το πεις όμως πουθενα πως στην έδωσα τόσο" μου λέει.΄"Εντάξει" λέω εγώ. Τις δίνει στον γιό του , τους βάζει αυτός το μέλι, μου τις βάζει σε σακουλάκια, μου λέει "Αυτά θα τα κρατήσεις ή θα τα πετάξεις?" μπας και γλυτώσει τα σακουλάκια, "θα τα κρατήσω" του λέω εγώ, τις παίρνψ, βλέπω στην γωνία τουσ κλασικούς αναπτήρες πίπας που παίρνουμε 4 Ευρώ κανονικά εκεί 10, και φεύγω.
"Αφού του είπες πως δεν θα πείς τις τιμές, γιατί τις είπες" θα ρωτήσεις. Μην βιάζεσαι, θα δεις. Έχω λοιπόν στην τσάντα μου τισ δύο καινούργιες πιπούλες μου και χαρούμενος που έκλεισα τους μαζικούς Έλληνες κατασκευαστές πάω σπίτι με αυτές.


Φτάνω σπίτι και πάω να τις καθαρίσω.
Στην πρώτη πίπα το επιστόμιο δεν έλγε να βγει. Γυρίζοντας "σιγά σιγα" γυρίζοντας βγήκε στο τέλος αλλά όσο γύριζα παρατήρησα αυτό

Ήμαρτον λέω έτσι δεν είναι ούτε οι πίπες των 10 Ευρω. Ξαναβάζω το επιστόμιο πίσω και στο πλάι βλέπω ....

Ρωγμή? Ρωγμή στην πίπα μου? Καλά δεν τις δοκιμάζει να δει αν του βγήκαν? Βρίζοντας τον εαυτό μου που δεν έβγαλα το επιστόμιο εκεί (εκεί ρωγμη δεν υπήρχε την έκανα εγώ. Το επιστόμιο δεν είχε ανοιχτεί γιατί όταν το άνοιξα από μέσα βγήκαν ροκανίδια από το τρυπάνι) την έβαλα στο ρακ.
Παίρνω την δεύτερη την εκπτωτική και την κοιτάζω λίγο.


Ρωγμούλα και αποχρωματισμός. Η ρωγμούλα είναι δίπλα σε ένα στοκαρισματάκι και ο αποχρωματισμός δεν είναι χτύπημα, το υλικό είναι απόλυτα λείο.
Αγαπητό ημερολόγιο. Ο συγκεκριμένος άνθρωπος, ως έμπορος και ως άνθρωπος εμένα μου φαίνεται ολίγον τι για τον ... . Τις πίπες μπορούσα να του τις πάω πίσω (Φυσικά δεν έχω απόδειξη αφού δεν δίνει, να δω πως πληρώνει το ΦΠΑ που "Οι τιμες δεν εμπεριέχουν" όπως λέει στο site του) αλλά δεν θέλω να ξαναπατήσω εκεί. Θα πάω κάπου αλλού να μου βάλλουν ένα δαχτυλίδι και καινούργιο επιστόμιο στην πρώτη, να καλύψει και το δαχτυλίδι το όνομά του να μην το βλέπω και την δεύτερη θα την καπνίζω ως έχει. Η συμπεριφορά του και ο χαρακτήρας του μου θύμισαν εργολάβο πονηρό μηχανικό ενώ η δικιά μου χαζό μαθητούδι.
Καληνύχτα
Δημήτρης
Λυπάμαι για τον κύριο. Η υγροπαγίδα κάπνισε ωραία. Αλλά άλλη δεν θα πάρω. Έπαθα και έμαθα. Όσο και να είναι ο συγκεκριμένος κύριος φίλος κάποιων εδώ μέσα, για μένα είπα τι είναι. Μια "καλη νύχτα" λοιπόν και σε αυτόν και ας είναι και μέρα.

