Amorelli pipes
Moderator: Deimitori
Amorelli pipes
Amorelli pipes are made in a small village just outside the city of Caltanisseta, in the center of Sicily. Salvatore (Toto) Amorelli is the inventive genius ...
http://www.amorelli-italy.com/lyra.htm
http://www.amorelli-italy.com/lyra.htm
You do not have the required permissions to view the files attached to this post.
!! Πάντα όρθιοι και γεμάτα μπόλ !!
I don't want any of your statistics; I took your whole batch and lit my pipe with it. Mark Twain.
I don't want any of your statistics; I took your whole batch and lit my pipe with it. Mark Twain.
Κύριοι, τον "zio Totò" τον γνώρισα στην Caltanissetta, Σικελία, κάπου 20και χρόνια πριν. Ο τύπος δεν είχε τότε το "τουπέ" που του έδωσε στο μεταξύ η αναγνώριση της αμερικάνικης αγοράς, με την επίτιμη συμμετοχή του στην Council Of The National Italian American Foundation, μιάς ιταλο-spaghetto-αμερικάνης ένωσης. Ωραίος, μερακλής τύπος 50άρη που φρόντιζε προσωπικά τη δουλειά και το εργαστήρι του, έφιαχνε ο ίδιος με άλλους δυό μαστόρους τις πιπούλες του από πολύ καλοδιαλεγμένο ρείκι, δεν βαριότανε να διηγείται πως ξεκίνησε το 1980 μέσα σ΄ένα μικρό αποθηκάκι νοικιασμένο σε απόκεντρο μέρος της Caltanissetta, μιάς μικρής πόλης στο κέντρο της Σικελίας, απ΄όπου φαίνεται στο βάθος προς βορειοανατολικά η Αίτνα, απ΄τις παρυφές της οποίας εκείνος πρώτος έσκαβε τα ρείκια για να βγάλει το ξύλο που τον ενδιέφερε.
Ξυλουργός στο επάγγελμα, λένε καλός τεχνίτης, από την εποχή του πατέρα του, δεν τα είχε καταφέρει εμπορικά και τόσο καλά, ερασιτέχνης κυνηγός και γνώστης των αυτοφυών μανιταριών της Αίτνας ειδικά, αλλά και της νότιας Σίλας, στην Καλαυρία, φαίνεται πως τα κατάφερνε καλύτερα και μιάς και είχε ανακαλύψει μιά παρθένα ρεικο-περιοχή απ΄τη μιά και, βάζοντας μπροστά ξανά την ξυλουργική του τέχνη, απ΄την άλλη, έγινε πιπαρόλος σε μιά εποχή που η βιομηχανοποιημένη πίπα "της σειράς" είχε υποχωρήσει, δίνοντας τη θέση της στην hand made πίπα με την υψηλή αισθητική σχεδίου και την ποιοτική εκτέλεση, αν και σε πολύ μικρότερα νούμερα παραγωγής.
Το τεχνικό και καλλιτεχνικό του αισθητήριο τον βοήθησε να αναδειχθεί στην τοπική αγορά της Ιταλίας και παντού εμφανιζότανε στα λιστίνια των μεγαλυτέρων εμπόρων και καταστημάτων, όπου η επιλογή των κατασκευαστών και των εργαστηρίων ήταν αυστηρή. Αν και με κάποια παραπατήματα στον εμπορικό τομέα και στην διάθεση των προιόντων του, όπου λίγο έλλειψε την δεκαετία του 90 να τον ξαναρίξουν στην αφάνεια, η καλή ποιότητα με συνδοιασμό τις προσιτές τιμές, λόγω φθηνού κόστους και η καλή του τύχη, τον πρόβαλαν στην τεράστια και πλούσια αμερικάνικη και καναδέζικη αγορά, με τις μεγάλες ευκαιρίες για buisness και την επιτυχία στον τομέα του.
Σήμερα αν και η Amorelli-pipe έχει έναν τεράστιο τζίρο ανά τον κόσμο, όπου προβάλλεται με προιόντα καπνιστού μοναδικά, καλυμένα από διεθνή διπλώματα ευρεσιτεχνίας και από δυσκολομίμητα "κόλπα" της τέχνης του, ιδίως στα περίφημα επιστόμιά του από ρείκι και ακρυλικό ή από κέρατο και ακρυλικό, ο παλιός "zio-Totò" δεν βρίσκεται σχεδόν ποτέ στο εργαστήρι του, αν και διότι από ξυλουργός μεταπήδησε σε ...μάνατζερ με υψηλές ανά τον κόσμο επαφές, αφήνοντας το κατασκευαστικό στους τεχνίτες του, και την διαχείρηση της καθημερινότητας στον γιό του Στέφανο και στις κοπελιές που κρατούν λογιστήρια, παραγγελίες, αποθήκες κλπ....
Ούτε, όμως, και οι πίπες του είναι πιά οι ίδιες, όπως λένε οι παλιότεροι. Είναι πανέμορφες, βγαλμένες από χέρι σχεδιαστή επαγγελματία, αλλά το ρείκι δεν είναι πιά το ίδιο και λείπει το μεράκι κι΄ο ιδρώτας του μάστορα-βιοτέχνη (ή μήπως χειροτέχνη; ) που τις έφιαχνε τότε μία-μία και τις πούλαγε μόνο σ΄αυτούς που ...του γέμιζαν το μάτι!
Έχω μιά και μοναδική πίπα, billiard Amorelli, απλή και πάντα όμορφη, απ΄το '89, διαλεγμένη απ΄τον ίδιον μέσα απ΄τη βιτρίνα, στο παλιό εργαστήριό του --δε σ΄άφηνε τότε να πάρεις όποια πίπα ήθελες, αυτός ο ίδιος στην διάλεγε "σύμφωνα με το χαρακτήρα σου", όπως έλεγε, γιατί, μετά απ΄τον απαραίτητο καφέ που κέρναγε για το καλωσόρισμα και την κουβεντούλα που σού΄πιανε, έβγαζε και συμπέρασμα τι και ποιάν πίπα έπρεπε να καπνίσεις!
Τώρα όλα αυτά πιά περάσανε. Όποιος φτάνει μέχρι εκεί είναι πάντα καλοδεχούμενος, αλλά ο καφές απ΄τη μεγάλη καφετιέρα στο γκάζι ...στέρεψε και η υποδοχή, απρόσωπη και υπερεπαγγελματική, σε περνά κατευθείαν σε μιά μκρή σάλα-εκθετήριο, για να διαλέξεις ποιές πίπες θα αγοράσεις απ΄τις ήδη έτοιμες ή θα παραγγείλεις, αν είσαι έμπορος, χωρίς ποτέ να σε περνούν απ΄το εργαστήριο, που βλέπεις ένα μικρό μέρος του από μιά τζαμόπορτα, που ποτέ δεν ανοίγει για σένα "για λόγους ασφαλείας", όπως δικαιολογούνται...
Για την οικογένεια Amorelli και κομπανία μπέλα η περιπέτεια "πίπα" ξεκίνησε πριν 15 χρόνια περίπου, ακριβώς την στιγμή που τελείωνε για όλους εμάς, που είχαμε την τύχη να γνωρίσουμε αυτόν το καλό τεχνίτη και έξοχο άνθρωπο, τον "zio-Totò" Amorelli!
Ξυλουργός στο επάγγελμα, λένε καλός τεχνίτης, από την εποχή του πατέρα του, δεν τα είχε καταφέρει εμπορικά και τόσο καλά, ερασιτέχνης κυνηγός και γνώστης των αυτοφυών μανιταριών της Αίτνας ειδικά, αλλά και της νότιας Σίλας, στην Καλαυρία, φαίνεται πως τα κατάφερνε καλύτερα και μιάς και είχε ανακαλύψει μιά παρθένα ρεικο-περιοχή απ΄τη μιά και, βάζοντας μπροστά ξανά την ξυλουργική του τέχνη, απ΄την άλλη, έγινε πιπαρόλος σε μιά εποχή που η βιομηχανοποιημένη πίπα "της σειράς" είχε υποχωρήσει, δίνοντας τη θέση της στην hand made πίπα με την υψηλή αισθητική σχεδίου και την ποιοτική εκτέλεση, αν και σε πολύ μικρότερα νούμερα παραγωγής.
Το τεχνικό και καλλιτεχνικό του αισθητήριο τον βοήθησε να αναδειχθεί στην τοπική αγορά της Ιταλίας και παντού εμφανιζότανε στα λιστίνια των μεγαλυτέρων εμπόρων και καταστημάτων, όπου η επιλογή των κατασκευαστών και των εργαστηρίων ήταν αυστηρή. Αν και με κάποια παραπατήματα στον εμπορικό τομέα και στην διάθεση των προιόντων του, όπου λίγο έλλειψε την δεκαετία του 90 να τον ξαναρίξουν στην αφάνεια, η καλή ποιότητα με συνδοιασμό τις προσιτές τιμές, λόγω φθηνού κόστους και η καλή του τύχη, τον πρόβαλαν στην τεράστια και πλούσια αμερικάνικη και καναδέζικη αγορά, με τις μεγάλες ευκαιρίες για buisness και την επιτυχία στον τομέα του.
Σήμερα αν και η Amorelli-pipe έχει έναν τεράστιο τζίρο ανά τον κόσμο, όπου προβάλλεται με προιόντα καπνιστού μοναδικά, καλυμένα από διεθνή διπλώματα ευρεσιτεχνίας και από δυσκολομίμητα "κόλπα" της τέχνης του, ιδίως στα περίφημα επιστόμιά του από ρείκι και ακρυλικό ή από κέρατο και ακρυλικό, ο παλιός "zio-Totò" δεν βρίσκεται σχεδόν ποτέ στο εργαστήρι του, αν και διότι από ξυλουργός μεταπήδησε σε ...μάνατζερ με υψηλές ανά τον κόσμο επαφές, αφήνοντας το κατασκευαστικό στους τεχνίτες του, και την διαχείρηση της καθημερινότητας στον γιό του Στέφανο και στις κοπελιές που κρατούν λογιστήρια, παραγγελίες, αποθήκες κλπ....
Ούτε, όμως, και οι πίπες του είναι πιά οι ίδιες, όπως λένε οι παλιότεροι. Είναι πανέμορφες, βγαλμένες από χέρι σχεδιαστή επαγγελματία, αλλά το ρείκι δεν είναι πιά το ίδιο και λείπει το μεράκι κι΄ο ιδρώτας του μάστορα-βιοτέχνη (ή μήπως χειροτέχνη; ) που τις έφιαχνε τότε μία-μία και τις πούλαγε μόνο σ΄αυτούς που ...του γέμιζαν το μάτι!
Έχω μιά και μοναδική πίπα, billiard Amorelli, απλή και πάντα όμορφη, απ΄το '89, διαλεγμένη απ΄τον ίδιον μέσα απ΄τη βιτρίνα, στο παλιό εργαστήριό του --δε σ΄άφηνε τότε να πάρεις όποια πίπα ήθελες, αυτός ο ίδιος στην διάλεγε "σύμφωνα με το χαρακτήρα σου", όπως έλεγε, γιατί, μετά απ΄τον απαραίτητο καφέ που κέρναγε για το καλωσόρισμα και την κουβεντούλα που σού΄πιανε, έβγαζε και συμπέρασμα τι και ποιάν πίπα έπρεπε να καπνίσεις!
Τώρα όλα αυτά πιά περάσανε. Όποιος φτάνει μέχρι εκεί είναι πάντα καλοδεχούμενος, αλλά ο καφές απ΄τη μεγάλη καφετιέρα στο γκάζι ...στέρεψε και η υποδοχή, απρόσωπη και υπερεπαγγελματική, σε περνά κατευθείαν σε μιά μκρή σάλα-εκθετήριο, για να διαλέξεις ποιές πίπες θα αγοράσεις απ΄τις ήδη έτοιμες ή θα παραγγείλεις, αν είσαι έμπορος, χωρίς ποτέ να σε περνούν απ΄το εργαστήριο, που βλέπεις ένα μικρό μέρος του από μιά τζαμόπορτα, που ποτέ δεν ανοίγει για σένα "για λόγους ασφαλείας", όπως δικαιολογούνται...
Για την οικογένεια Amorelli και κομπανία μπέλα η περιπέτεια "πίπα" ξεκίνησε πριν 15 χρόνια περίπου, ακριβώς την στιγμή που τελείωνε για όλους εμάς, που είχαμε την τύχη να γνωρίσουμε αυτόν το καλό τεχνίτη και έξοχο άνθρωπο, τον "zio-Totò" Amorelli!
“Your time is limited,
so don’t waste it living someone else’s life.” Steve P. Jobs
(O χρόνος σας είναι περιορισμένος, γι΄αυτό μην τον σπαταλάτε ζώντας την ζωή κάποιου άλλου.)
______________________________________________________________
so don’t waste it living someone else’s life.” Steve P. Jobs
(O χρόνος σας είναι περιορισμένος, γι΄αυτό μην τον σπαταλάτε ζώντας την ζωή κάποιου άλλου.)
______________________________________________________________
- WoodTurningGR
- Posts: 5656
- Joined: Tue Apr 07, 2009 11:07 am
- Location: Χαλάνδρι
- Contact:
- Σιδ.Σταυρός
- BANNED
- Posts: 11792
- Joined: Wed Jan 28, 2009 9:53 pm
- Location: Ελλάς
- Contact:
Αναλυτικος και ωραιος στην περιγραφη ο Taki.
'
Πίπες και Καπνοί: http://pipe-smoke.blogspot.com
James Bond 007: «Τα άσυλά μας είναι γεμάτα με ανθρώπους που νομίζουν πως είναι Ναπολέων ή Θεός»
Πίπες και Καπνοί: http://pipe-smoke.blogspot.com

James Bond 007: «Τα άσυλά μας είναι γεμάτα με ανθρώπους που νομίζουν πως είναι Ναπολέων ή Θεός»
- TheGreatDalmuti
- Posts: 3246
- Joined: Tue Feb 24, 2009 12:23 pm
- Location: Αθηνούλα...
Πολύ ωραίο κείμενο!
Ενώ γενικά λίγες από τις πίπες του μου αρέσουν από αυτές που έχω δει (και βρίσκονται και στην ελληνική αγορά, και σε άφιλτρες) τα επιστόμια είναι όντως πολύ καλοδουλεμένα και ξεχωριστά.
Ενώ γενικά λίγες από τις πίπες του μου αρέσουν από αυτές που έχω δει (και βρίσκονται και στην ελληνική αγορά, και σε άφιλτρες) τα επιστόμια είναι όντως πολύ καλοδουλεμένα και ξεχωριστά.
Politically incorrect.
In theory, there's no difference between theory and practice. In practice, there is.
In theory, there's no difference between theory and practice. In practice, there is.
- TheGreatDalmuti
- Posts: 3246
- Joined: Tue Feb 24, 2009 12:23 pm
- Location: Αθηνούλα...
- Hetfield1979
- Posts: 995
- Joined: Tue Apr 20, 2010 12:49 pm
- Location: Athens, Hellas
Η πρώτη και η τελευταία ειναι απλά ΠΑΝΕΜΟΡΦΕΣ.
Ομολογώ πάντως ότι το επιστόμιο από τις τελευταίες μου θυμίζει κάποια της Amadeus που είδαμε στην εκδρομή στην Πάτρα. Μάλιστα αποτέλεσαν το έναυσμα για να αποκτήσω μία.
Ομολογώ πάντως ότι το επιστόμιο από τις τελευταίες μου θυμίζει κάποια της Amadeus που είδαμε στην εκδρομή στην Πάτρα. Μάλιστα αποτέλεσαν το έναυσμα για να αποκτήσω μία.
Βασίλης Δημητρόπουλος
"Et in Arcadia ego"
-------------------------------------------------------
Υγροπαγιδευμένος Ασπιδοφόρος
Σε τι διαφέρουν τα English από τα Balkan δεν μου είναι ξεκάθαρο, τα κυνηγάω και τα δύο μανιωδώς.
Στη Latakia μου θέλω και κάμποσο Oriental, ενίωτε και μερική Virginia, ενδεχωμένος και λίγο Cavendish.
-------------------------------------------------------
"Et in Arcadia ego"
-------------------------------------------------------
Υγροπαγιδευμένος Ασπιδοφόρος
Σε τι διαφέρουν τα English από τα Balkan δεν μου είναι ξεκάθαρο, τα κυνηγάω και τα δύο μανιωδώς.
Στη Latakia μου θέλω και κάμποσο Oriental, ενίωτε και μερική Virginia, ενδεχωμένος και λίγο Cavendish.
-------------------------------------------------------
- WoodTurningGR
- Posts: 5656
- Joined: Tue Apr 07, 2009 11:07 am
- Location: Χαλάνδρι
- Contact:
Καπετάνιε εάν θυμάσαι ένα πάνω στο γραφείο μου, αυτόν προσπαθούσα να αντιγράψω. Τα κατάφερα στο ίσιο. Το γυριστό παλεύω στο μυαλό μου...salan wrote:@ WoodTurningGR
Κώστα,τι θυμίζουν αυτά τα επιστόμια;
Ααα! Τώρα θυμήθηκα την κουβέντα στην Amadeous! Σωστά! Το γυριστό έχει άλλη τεχνική όμως.
Κατασκευαστής καπνοσυρίγγων http://www.kg-pipes.gr
