pipeclub.gr

[Marbella]

Amorelli pipes are made in a small village just outside the city of Caltanisseta, in the center of Sicily. Salvatore (Toto) Amorelli is the inventive genius ...

http://www.amorelli-italy.com/lyra.htm

[yannis_k]

Το εργαστήρι του πρέπει να είναι κοντά στην Αίτνα

[Marbella]

Πίπα σε σχήμα, Ιταλίας, Γκασπαρίνι Αμορέλλι!

[Marbella]

[taki]

Κύριοι, τον "zio Totò" τον γνώρισα στην Caltanissetta, Σικελία, κάπου 20και χρόνια πριν. Ο τύπος δεν είχε τότε το "τουπέ" που του έδωσε στο μεταξύ η αναγνώριση της αμερικάνικης αγοράς, με την επίτιμη συμμετοχή του στην Council Of The National Italian American Foundation, μιάς ιταλο-spaghetto-αμερικάνης ένωσης. Ωραίος, μερακλής τύπος 50άρη που φρόντιζε προσωπικά τη δουλειά και το εργαστήρι του, έφιαχνε ο ίδιος με άλλους δυό μαστόρους τις πιπούλες του από πολύ καλοδιαλεγμένο ρείκι, δεν βαριότανε να διηγείται πως ξεκίνησε το 1980 μέσα σ΄ένα μικρό αποθηκάκι νοικιασμένο σε απόκεντρο μέρος της Caltanissetta, μιάς μικρής πόλης στο κέντρο της Σικελίας, απ΄όπου φαίνεται στο βάθος προς βορειοανατολικά η Αίτνα, απ΄τις παρυφές της οποίας εκείνος πρώτος έσκαβε τα ρείκια για να βγάλει το ξύλο που τον ενδιέφερε.

Ξυλουργός στο επάγγελμα, λένε καλός τεχνίτης, από την εποχή του πατέρα του, δεν τα είχε καταφέρει εμπορικά και τόσο καλά, ερασιτέχνης κυνηγός και γνώστης των αυτοφυών μανιταριών της Αίτνας ειδικά, αλλά και της νότιας Σίλας, στην Καλαυρία, φαίνεται πως τα κατάφερνε καλύτερα και μιάς και είχε ανακαλύψει μιά παρθένα ρεικο-περιοχή απ΄τη μιά και, βάζοντας μπροστά ξανά την ξυλουργική του τέχνη, απ΄την άλλη, έγινε πιπαρόλος σε μιά εποχή που η βιομηχανοποιημένη πίπα "της σειράς" είχε υποχωρήσει, δίνοντας τη θέση της στην hand made πίπα με την υψηλή αισθητική σχεδίου και την ποιοτική εκτέλεση, αν και σε πολύ μικρότερα νούμερα παραγωγής.

Το τεχνικό και καλλιτεχνικό του αισθητήριο τον βοήθησε να αναδειχθεί στην τοπική αγορά της Ιταλίας και παντού εμφανιζότανε στα λιστίνια των μεγαλυτέρων εμπόρων και καταστημάτων, όπου η επιλογή των κατασκευαστών και των εργαστηρίων ήταν αυστηρή. Αν και με κάποια παραπατήματα στον εμπορικό τομέα και στην διάθεση των προιόντων του, όπου λίγο έλλειψε την δεκαετία του 90 να τον ξαναρίξουν στην αφάνεια, η καλή ποιότητα με συνδοιασμό τις προσιτές τιμές, λόγω φθηνού κόστους και η καλή του τύχη, τον πρόβαλαν στην τεράστια και πλούσια αμερικάνικη και καναδέζικη αγορά, με τις μεγάλες ευκαιρίες για buisness και την επιτυχία στον τομέα του.

Σήμερα αν και η Amorelli-pipe έχει έναν τεράστιο τζίρο ανά τον κόσμο, όπου προβάλλεται με προιόντα καπνιστού μοναδικά, καλυμένα από διεθνή διπλώματα ευρεσιτεχνίας και από δυσκολομίμητα "κόλπα" της τέχνης του, ιδίως στα περίφημα επιστόμιά του από ρείκι και ακρυλικό ή από κέρατο και ακρυλικό, ο παλιός "zio-Totò" δεν βρίσκεται σχεδόν ποτέ στο εργαστήρι του, αν και διότι από ξυλουργός μεταπήδησε σε ...μάνατζερ με υψηλές ανά τον κόσμο επαφές, αφήνοντας το κατασκευαστικό στους τεχνίτες του, και την διαχείρηση της καθημερινότητας στον γιό του Στέφανο και στις κοπελιές που κρατούν λογιστήρια, παραγγελίες, αποθήκες κλπ....

Ούτε, όμως, και οι πίπες του είναι πιά οι ίδιες, όπως λένε οι παλιότεροι. Είναι πανέμορφες, βγαλμένες από χέρι σχεδιαστή επαγγελματία, αλλά το ρείκι δεν είναι πιά το ίδιο και λείπει το μεράκι κι΄ο ιδρώτας του μάστορα-βιοτέχνη (ή μήπως χειροτέχνη; ) που τις έφιαχνε τότε μία-μία και τις πούλαγε μόνο σ΄αυτούς που ...του γέμιζαν το μάτι!
Έχω μιά και μοναδική πίπα, billiard Amorelli, απλή και πάντα όμορφη, απ΄το '89, διαλεγμένη απ΄τον ίδιον μέσα απ΄τη βιτρίνα, στο παλιό εργαστήριό του --δε σ΄άφηνε τότε να πάρεις όποια πίπα ήθελες, αυτός ο ίδιος στην διάλεγε "σύμφωνα με το χαρακτήρα σου", όπως έλεγε, γιατί, μετά απ΄τον απαραίτητο καφέ που κέρναγε για το καλωσόρισμα και την κουβεντούλα που σού΄πιανε, έβγαζε και συμπέρασμα τι και ποιάν πίπα έπρεπε να καπνίσεις!

Τώρα όλα αυτά πιά περάσανε. Όποιος φτάνει μέχρι εκεί είναι πάντα καλοδεχούμενος, αλλά ο καφές απ΄τη μεγάλη καφετιέρα στο γκάζι ...στέρεψε και η υποδοχή, απρόσωπη και υπερεπαγγελματική, σε περνά κατευθείαν σε μιά μκρή σάλα-εκθετήριο, για να διαλέξεις ποιές πίπες θα αγοράσεις απ΄τις ήδη έτοιμες ή θα παραγγείλεις, αν είσαι έμπορος, χωρίς ποτέ να σε περνούν απ΄το εργαστήριο, που βλέπεις ένα μικρό μέρος του από μιά τζαμόπορτα, που ποτέ δεν ανοίγει για σένα "για λόγους ασφαλείας", όπως δικαιολογούνται...
Για την οικογένεια Amorelli και κομπανία μπέλα η περιπέτεια "πίπα" ξεκίνησε πριν 15 χρόνια περίπου, ακριβώς την στιγμή που τελείωνε για όλους εμάς, που είχαμε την τύχη να γνωρίσουμε αυτόν το καλό τεχνίτη και έξοχο άνθρωπο, τον "zio-Totò" Amorelli!

[WoodTurningGR]

Ευχαριστούμε Τάκη!

[Σιδ.Σταυρός]

Αναλυτικος και ωραιος στην περιγραφη ο Taki.

[TheGreatDalmuti]

Πολύ ωραίο κείμενο!

Ενώ γενικά λίγες από τις πίπες του μου αρέσουν από αυτές που έχω δει (και βρίσκονται και στην ελληνική αγορά, και σε άφιλτρες) τα επιστόμια είναι όντως πολύ καλοδουλεμένα και ξεχωριστά.

[salan]

@ WoodTurningGR
Κώστα,τι θυμίζουν αυτά τα επιστόμια;

[taki]

Νά΄στε καλά, παιδιά!

[kodikos]

Ωραίες οι πληροφορίες.
Εχω να πω όμως ότι όπως αυτός έγινε μεγάλη εταιρία από βιοτέχνης και πέρασε στον γίο του, έτσι έγιναν πολλοι και νομίζω ότι είναι το όνειρο κάθε βιοτέχνη.

[TheGreatDalmuti]

Εγώ σαν καταναλωτής πάντως προτιμώ περιπτώσεις σαν τον γιο Becker παρά να αναπτυχθεί η εταιρία και να χαλάσει η ποιότητα....

[Hetfield1979]

Η πρώτη και η τελευταία ειναι απλά ΠΑΝΕΜΟΡΦΕΣ.
Ομολογώ πάντως ότι το επιστόμιο από τις τελευταίες μου θυμίζει κάποια της Amadeus που είδαμε στην εκδρομή στην Πάτρα. Μάλιστα αποτέλεσαν το έναυσμα για να αποκτήσω μία.

[WoodTurningGR]

[Marbella]

Νέα !

[Marbella]

Νέα δουλειά.

[Marbella]

[pv2v]

Μου αρεσει το δακτυλιδι στο volcano.
Οι σιαμαιες ειναι για χαρμανια?
Οι πιπες του Chicago νομιζω ειναι για βιτρινα.
Ωραιες δουλειες ομως.
Τα λοξα μισοασπρα "φορεματακια" απο Cagli2008 δειχνουν ωραια.